راهنمای نسبتن مناسبی برای غذاهایی که ایرانی‌ها می‌توانید باخیال راحت در طول مدت اقامت خود در مالزی امتحان کنند...

گشت و گذار، خرید کردن و بسی کارهای دیگر هست که باید در سفر انجام داد. اما خوردن را هم به لیست برنامه‌های خود اضافه کنید؛ چرا که تجربه‌ غذاهای یک کشور از قسمت‌های فراموش‌نشدنی، هیجان‌انگیز و لذت‌بخش یک سفر است. بسیاری از ترس خراب شدن یک هفته سفر، از لذت کشف مزه‌های جدید صرف نظر می‌کنند.
اما این بخش راهنمای نسبتن مناسبی است برای غذاهایی که مورد طبع ذائقه ایرانی‌اند و می‌توانید با خیال راحت در طول مدت اقامت خود در مالزی امتحان کنید و لذت ببرید. ضمنن برای کسانی که نگران حرام بودن غذاهای خارجی هستند باید بگوییم که غذاهای این مجموعه همه‌گی حلال هستند. اگر غذاهای دیگری دیدید و خواستید امتحان کنید، دقت داشته باشید که بیشتر رستوران‌ها در مالزی گواهی‌نامه غذای حلال دارند و اگر آرم حلال را ندیدید می‌توانید از گارسون سوال کنید.

فست‌فود

فست فودها، شامل برگر کینگ، مک‌دونالد، ساب‌وی و کی اف سی، غذاهایی هستند که با قیمت پایین و کیفیتی متناسب با همان قیمت عرضه می‌شوند. از آن‌جایی که تمام فست‌فودهای معتبر از استانداردی مشخص و متعارف پیروی می‌کنند، نسبتن قابل اعتماد هستند و اگر بین راه گیر کردید می‌توانید به عنوان یک گزینه خوب و دم دست روی آن‌ها حساب کنید.
اما برگر کینگ که عمده ساندویچ‌های منوی آن‌را انواع مختلف همبرگر تشکیل می‌دهد، به خاطر استفاده از مواد تازه‌تر و گوشت مرغوب در بین ایرانی‌ها طرفدار بیشتری دارد. فیش برگر را حتمن امتحان کنید.
اگر دکتر خوردن غذاهای چرب را برای‌تان قدغن کرده، از مرغ کنتاکی‌های کی اف سی پرهیز کنید.
ساب‌وی را به هیچ وجه از دست ندهید. ساندویچ‌های کالباس ساب‌وی با نان تازه از پرطرف‌دار‌ترین فست‌فودها در بین ایرانیان هستند. در ضمن محتویات ساندویچ‌تان را هم خودتان می‌توانید انتخاب کنید.
نکته‌ی دیگر این‌که فست‌فودها آن‌قدر زیادند که برای پیدا کردن آن‌ها نیازی به نقشه ندارید. قیمت تقریبن همه غذاهای فست‌فودهای ذکر شده در بالا به همراه یک نوشابه کمتر از 20 رینگیت است.

تپان‌یاکی

غذایی ساده و مقوی حاوی اسفناج، سیر و جوانه گندم بخارپز همراه با ادویه‌هایی که برای ما آشناست. تپان‌یاکی که در اصل یک غذایی ژاپنی‌ست معمولن با گوشت، مرغ و یا میگوی سرخ شده در روغن زیتون یا کره درست می‌شود. بسته به انتخاب شما معمولن یک کاسه برنج کته و گاه یک کاسه سوپ سبزیجات نیز کنار غذای شما سرو می‌شود. در فوت کورت پاویلیون طبقه زیرزمین یک آشپزخانه ژاپنی هست که غذا را روی بار روبروی شما می‌پزد و همان‌جا سرو می‌کند. قیمت هر پرس حدود 15 رینگیت است. حتمن با سس سیر مخصوص میل کنید که خودتان باید از میز کناری بردارید. ارزش امتحان کردن دارد. بیف تپان‌یاکی فوت کورت klcc را هم از دست ندهید.

رستوران‌های ایرانی

اگر در طول سفر یکی دو هفته‌ای خود نتوانستید طاقت بیاورید و هوس غذای ایرانی کردید روی نقشه می‌توانید شماره ؟؟ را پیدا کنید. در کوالالامپور تقریبن در هر منطقه‌ای رستوران ایرانی پیدا می‌شود.

همبرگر و استیک

همبرگر غذایی نیست که فقط در فست‌فودها پیدا شود. همبرگر واقعی با گوشت تازه و شیوه طبخ خاص چیز دیگری است. با پرداخت حدود 30 رینگیت می‌توانید همبرگری واقعی به همراه یک سبد سیب‌زمینی و یک نوشیدنی خنک نوش جان کنید. من از چند آشپز حرفه‌ای شنیده‌ام بهترین همبرگر کوالالامپور را هاردراک کافه دارد؛ اما به نظر من در کنار هاردراک کافه، کیفیت رستوران‌های t.g.i friday’s و chili’s نیز عالی‌ست.

اگر chili’s می‌روید حتمن بیف چیلی سس همراه با چیپس هم سفارش دهید. نکته دیگر این‌که نوشیدنی در چیلیز free refill است.
همین رستوران‌ها استیک و غذاهای وسترن دیگر هم سرو می‌کنند. اما گل سرسبد رستوران‌های کوالالامپور در طبخ استیک رستوران delicious است. یک برش گوشت تازه 300 گرمی به همراه چند تکه سیب‌زمینی و سیر و مارچوبه تمام آن چیزی‌ست که delicious را جزء سه انتخاب برتر طرف‌داران استیک‌ قرار می‌دهد. اگر مایلید استیک‌تان در حالی‌که در یک ظرف چدنی جلز و ولز می‌کند برای‌تان سرو شود به گارسون بگویید سفارش‌تان sizzling باشد.

در این رستوران‌ها وقتی سفارش همبرگر یا استیک می‌دهید گارسون حتمن از شما میزان پخت را می‌پرسد. اگر دوست دارید گوشت‌تان آب‌دار باشد، بگویید medium و چنان‌چه مایلید گوشت کاملن پخته شده باشد، بگویید well done.
medium well done هم حالتی‌ست بین این دو.

بسته به رستوران و نیز گوشتی که برای طبخ استیک استفاده می‌شود، قیمت تمام شده یک پرس استیک با مخلفات و نوشیدنی چیزی بین 30 تا 60 رینگیت خواهد بود.

غذاهای مالزیایی

بی‌راه نیست اگر ادعا کنیم ناسی گورنگ آیام محبوب‌ترین غذای مالزیایی در بین ایرانیان است. معنای تحت‌الفظی آن برنج سرخ شده به همراه مرغ است: برنج کته‌ای را با اسفناج، کلم، سیر، فلفل و رُبی مخصوص با سبزیجات دیگری برای چند دقیقه روی حرارت بالا تف می‌دهند و همراه با مرغ سرخ شده سرو می‌کنند. اگر واقعن با غذاهای تند مشکل دارید، می‌توانید از گارسون بخواهید غذای شما را کم‌تر تند کند؛ در غیر این‌صورت توصیه می‌کنم طعم اصلی و واقعی این غذا را تجربه کنید. قیمت یک وعده از این غذا به 10 رینگیت هم نمی‌رسد. برای صرف غذای مالایی مجموعه رستوران‌های old time cafe توصیه می‌شود.

غذاهای چینی

معروف‌ترین و در عین حال ساده‌ترین غذای چینی چیکن رایس است یا به قول خودمان پلو مرغ. برای هم‌وطنانی که به غذای خارجی عادت ندارند، طرز پخت برنج در هیچ جای دنیا خوب نیست. پس بدون پیش فرض پلوی ایرانی، چیکن رایس را سفارش دهید. حدود 8 رینگیت به همراه یک سوپ ساده و آبکی. حتمن سویا سس به مرغ اضافه کنید.

برای سفارش ماهی باربیکیو، ماهی را خودتان از پیش‌خوان انتخاب می‌کنید. بعد آن‌را در فویل به همراه ادویه‌جات و مخلفاتی چون گوجه و فلفل و پیاز روی آتش کباب می‌کنند. مزه‌ی آن‌را هیچ وقت فراموش نمی‌کنید. حتمن با مقدار زیادی لیمو ترش صرف کنید که به‌جز طمع دادن به غذا، هضم آن‌را نیز بیمه می‌کنید. می‌توانید یک ظرف سبزیجات هم کنار غذا سفارش دهید. فراموش نکنید که بگویید no spicy چراکه ممکن است تا روز بعد بسوزید.

اصولن خوردن و لذت بردن از غذای چینی تجربه می‌خواهد. وقتی منویی با بیش از صد نوع غذا می‌بینید کاملن گیج می‌شوید. پس زیاد ماجراجویی نکنید. به‌جز چیکن رایس، نودلز و ماهی باربیکیو بقیه غذاها به شانس و ذائقه و همین‌طور میزان ماجراجویی شما در غذا خوردن بستگی دارد. میگو‌های رستوران‌های چینی هم قابل تامل‌اند.

غذاهای هندی

فقط یک نوع غذای هندی هست که در رستوران‌های ماماک پیشنهاد می‌کنم و آن مرغ تندوری است. از رنگ قرمز آن تعجب نکنید. چون بعد از خوردن نظرتان به طور قطع عوض می‌شود. می‌توانید یک نان هم سفارش بدهید که همان‌جا پخته می‌شود و مثل نان تافتون‌های خودمان است. یک ظرف کوچک سوپ دال هم به همراه نان برای‌تان می‌آورند. با مقداری لیمو نوش جان کنید. بقیه غذاهای هندی چیزی شبیه به خورشت است. نوعی برنج هم دارند به نام بریانی که ربطی به بریانی‌های اصفهان ندارد. برای کسانی که نگرانی هضم غذا دارند شاید مناسب نباشد و با این‌که برای خیلی‌ها دوست داشتنی است، توصیه نمی‌کنم.

تک توصیه‌ها

• اگر غذای تند دوست دارید، سوپ استثنایی tom yam در secret recipe به‌شدت توصیه می‌شود. این سوپ حاوی کلم، قارچ، زنجبیل و رشته است به همراه دو عدد شاه ماهی بزرگ.

• در nandos دست روی هر غذایی که بگذارید با احتمال بالایی مورد طبع شما خواهد بود. با 20 رینگیت می‌توانید یک چهارم مرغ سفارش دهید با دو کنار غذا که به انتخاب خودتان می‌توانید از بین برنج مدیترانه‌ای، ذرت بو داده با کره، سیب‌زمینی ویژه، سالاد کلم، سالاد فصل و یا سبزیجات کباب شده انتخاب کنید.

• dominos و pizza hut دو پیتزافروشی مطرح مالزی هستند که هیچ‌کدام توصیه نمی‌شوند. اما اگر در اجبار قرار گرفتید، extravaganza را امتحان کنید.

کافی‌شاپ‌ها

بعد از چند ساعت پیاده‌روی و خرید و گشت و گذار، یک چایی و یا قهوه خستگی‌تان را از تن به‌در می‌کند. اگر دوست دارید که یک گارسون از شما پذیرایی کندcafe  doom بهترین جاست. چای earl gray درcafe  doom را از دست ندهید. اما starbucks با آرم سبزش که به اندازه کافی همه جا شعبه دارد، انتخاب کسانی است که لم دادن روی یک مبل یا صندلی راحتی برای‌شان دل‌نشین‌تر از تشریفات است. از منوی استار‌باکس جاوا چیپ 15 رینگیتی را به‌شدت توصیه می‌کنم. ترکیبی از شیر، روغن نارگیل، کره کاکائو، سه نوع مغز، زرده تخم مرغ، قهوه و یخ به همراه خامه و شکلات با داشتن 600 کالری انرژی و مزه‌ای بسیار دلچسب خستگی شما را کاملن از بین می‌برد و می‌توانید سرحال چند ساعت دیگر راه برید. اما اگر هوس یک کیک خوشمزه کردید استارباکس را توصیه نمی‌کنم. secret recipe برای خوردن انواع کیک شکلاتی، پنیری و میوه‌ای با یک فنجان چایی یک انتخاب خوب است. برای کسانی که چندان به شکلات علاقه ندارند کیک‌های بدون شکر هم سرو می‌شود.

نوشیدنی‌جات

آیس لمون تی

چایی را با یخ هم می‌شود خورد؟ چرا که نه! چایی با یخ و لیمو متداول‌ترین نوشیدنی‌ ساکنان مالزی از جمله ایرانی‌ها است. آیس لمون تی را فقط باید با نِی خورد. اما خیلی زود با هسته‌های لیموی گیر کرده در نِی درگیر می‌شوید. تعجب نکنید که این هم جزء جذابیت‌های این نوشیدنی است. البته رستوران‌های شیک‌تر بدون هسته سرو می‌کنند. با اطمینان می‌توان گفت آیس لمون تی در تمام رستوران‌های کوالالامپور سرو می‌شود. در فروشگاه‌ها نیز می‌توانید داخل قوطی با مارک‌هایی مثل لیپتون پیدا کنید.

تی‌تاریک

تی‌تاریک نوشیدنی سنتی مالزی است. ترکیبی از چایی و شیر و شهد شکر. اما درست کردن آن مراسم خاصی دارد. آن‌قدر با فاصله از یک پارچ به یک پارچ دیگر می‌ریزند تا حسابی کف کند. یک لیوان تی‌تاریک خوب باید یک چهارم کف دارد. البته کیفیت این نوشیدنی به قول قدیمی‌ها بستگی به دست استاد تی‌تاریک ساز دارد.

میوه‌جات

حتمن برای خرید به محله چینی‌ها می‌روید. اما کمی از وقت‌تان را به جای خرید لباس‌های کم کیفیت به خرید میوه‌های با کیفیت و بهشتی اختصاص دهید. از دیدن میوه‌هایی که احتمالن هیچ وقت ندیده‌اید لذت خواهید برد. برای توصیف مزه میوه باید سهراب سپهری بود؛ همین قدر می‌توانم بگویم که بیشتر آن‌ها شیرین‌اند و مزه‌های جدیدی را در زندگی تجربه خواهید کرد. هرچند به لحاظ وضعیت اقلیمی مالزی، میوه‌های این کشور آن مزه قوی‌ای که ما از میوه انتظار داریم را ندارند و ممکن است در نظر ما آبکی و بی‌مزه جلوه کنند.
به جز محله چینی‌ها، در مراکز خرید و به طور خاص ایستگاه متروی klcc و kl central و در چهارراه امپنگ هم می‌توانید میوه‌فروشی‌هایی پیدا کنید. اما در محله چینی‌ها به شما فرصت تست کردن هم داده می‌شود. نکته مهم این‌که این میوه‌ها جنگلی و تازه هستند و اکثر آن‌ها را نمی‌شود بیش از یکی دو روز نگه داشت. اگر سوغات می‌برید روز آخر بخرید.

منگوستین

کمی از یک گوجه فرنگی کوچک‌تر است و یک میوه جنگلی است. پوسته ضخیم و نرم آن با یک فشار دست باز می‌شود. شکل ظاهری میوه داخل آن شبیه به سیر است. اما مثل خرمالو نرم است. مزه شیرین و طبع سردی دارد. منگوستین در مالزی به «ملکه میوه‌ها» شهرت دارد. در ادامه به «سلطان میوه‌ها» هم خواهیم رسید.

استار فروت

شکل ظاهری استارفروت با نامش مطابقت دارد. بسیار آب‌دار و کمی شیرین است. بیشتر آب استارفروت مصرف می‌شود و در بیشتر رستوران‌های محلی عرضه می‌شود. مزه آن شبیه به آلوی نارس است.

رامبوتان

شبیه به یک جوجه تیغی قرمز دوست داشتنی است. البته تیغ‌هایش نرم است و برنده و تیز نیست. کمی از یک گردو بزرگ‌تر است و پوسته تخم مرغی شکل دارد که باید با دست شکافت. یک هسته بزرگ هم داخل میوه زرد رنگ آن هست. طمع بسیار لذیذ و شیرینی دارد.

دوریان

در مالزی به دوریان شاه میوه‌ها می‌گویند. عده‌ای به صورت شگفت‌آوری عاشق دوریان هستند و عده‌ای دیگر از چند متری فریاد انزجار سر می‌دهند. حالت بینابینی وجود ندارد. این تناقض چیزی است که در خود این میوه هست. با این که خوردن دوریان مثل تخمه اعتیادآور است، بوی بسیار بدی دارد که تا چندین متر اطراف را پوشش می‌دهد. به خاطر همین بوی بد بردن آن در داخل هواپیما و بعضی از هتل‌ها ممنوع است. این میوه اندازه یک هندوانه را دارد و مثل هندوانه بسته به زمان برداشت کوچک و بزرگ است. مزه دوریان مثال نزدنی است البته نه از خوبی؛ فقط مثال ندارد. نمی‌توان گفت شیرین است و من صفت دیگری هم برای مزه آن سراغ ندارم! اما شاید بتوان گفت که «مزه» دوریان مانند «بوی» گاز است.

دراگون فروت

رنگ صورتی بسیار جذابی دارد که با داخل آن بسیار متفاوت است. احتمالن در مراکز خرید پوست کنده آن‌را می‌بینید که رنگ سفید و یا بنفش تیره با دانه‌های بسیار زیاد و مشکی دارد. اندازه میوه درسته کمی کوچک‌تر از یک گرمک است. خنک و کمی شیرین است و آبکی.

گزارش: رضا صمدانیان

منبع: http://monorail-kl.com/PostDetail.aspx?PID=311

نظرات (0)

عضويت در خبرنامه نظرات.

نام

پست الكترونيك

نظر

كوچكتر | بزرگتر

عضويت در خبرنامه از طريق ايميل (فق اعضا)

من خوانده و قبول دارم قوانين استفاده را

نوشتن كاراكترهاي نمايش داده شده.

ارسال نظر