رفتار نامناسب و تبعيض آميز با دانشجويان ايراني در محيطهاي علمي و تحقيقاتي فرانسه همچنان ادامه دارد، به گونهاي كه حتي تردد به برخي از اين محيطها كه براي همگان آزاد و بلا مانع است، براي دانشجويان ايراني ممنوع است..
به گزارش خبرنگار ايرنا از پاريس ، مهندس مهدي شادكار كه براي تحصيل در دورههاي تكميلي مهندسي فتوگرامتري و موقعيت يابي (پي.پي.ام.دي) در فرانسه حضور دارد ، اخيرا از همراهي با ساير دانشجويان و تردد به ساختمان مركز تحقيقات فضايي فرانسه منع شده است.
مسئولان دوره مهندسي موقعيت يابي و فتو گرامتري در نظر دارند يك دوره كوتاه كارآموزي را در شهر تولوز فرانسه و با هماهنگي دپارتمان پردازش تصاوير (آي.جي.ان) و در اين مركز برگزار نمايند.
دانشجويان در اين دوره يك ساله ، در خصوص بررسي و تحليل تصاوير هوايي دريافتي از ماهواره يا هواپيما مهارتهايي را كسب مينمايند.
طبق روال معمول ، اين دانشجويان براي انجام امور اداري و نيز صرف ناهار به ساختمان مجاور كه مركز ملي تحقيقات فضايي فرانسه (س.ان.اي.اس) مي باشد ، تردد ميكنند اما در نامهاي كه نسخهاي از آن در اختيار دفتر ايرنا قرار گرفته است ، مركز فوق از پذيرش مهندس مهدي شادكار حتي براي صرف ناهار نيز جلوگيري كرده است.
در اين نامه ، علت عدم پذيرش شادكار ، مليت ايراني وي ذكر شده است.
مركز ملي تحقيقات فضايي فرانسه متولي فرستادن ماهواره به فضا است و بخشي از اين مركز وظيفه بررسي و آناليز عكسهاي ماهوارهاي را بر عهده دارد و اين بخش با دوره كارآموزي اين دانشجويان همپوشاني دارد.
اين مركز فضايي فرانسه در حالي نسبت به حضور اين دانشجوي ايراني تبعيض روا ميدارد كه روشهاي ارائه شده در دوره مهندسي (پي.پي.ام.دي) با تكنولوژي انگليسي- آمريكايي نزديك است و با تكنولوژي فرانسوي كاملا متفاوت است.
شايان ذكر است مكاتبات انجام گرفته درباره عدم موافقت مركز فضايي فرانسه با حضور دانشجوي ايراني و نيز در خواست مجدد مدارك هويتي نامبرده توسط سازمان ملي جغرافيا (آي.جي.ان) ، همه پس از موفقيت دانشمندان و محققان ايراني در ساخت و ارسال ماهواره اميد به فضا صورت گرفته است.
اين درحالي است كه سازمان ملي جغرافياي فرانسه و دپارتمان پردازش تصاوير ، اوراق هويتي و دانشجويي مهندس شادكار را از قبل دريافت كرده بودند.
اينك اين سوال مطرح است كه جامعه غرب و فرانسه كه ادعاي آزادي و برابري را دارد ، چگونه اين برخورد تبعيض آميز در امور صرفا علمي و تحقيقاتي را توجيه ميكنند و اگر ايران اسلامي به جاي اتكا به توانمندي و تلاش دانشمندان جوان و محققان خود در صدد دريافت يافتهها و فناوريهاي روز از غرب بود ، آيا به خواسته خود ميرسيد؟
پس از حصول موفقيتهاي هستهاي ايران و تصويب قطعنامههاي تحريم آميز شوراي امنيت سازمان ملل به خواست چند كشور كه خواستار در انحصار خود نگه داشتن اين فن آوري بودند ، تحصيل و حضور دانشجويان ايراني و يا افرادي كه مرتبط با ايرانيان باشند ، در محيطهاي علمي و تحقيقاتي غربي كه مرتبط با فن آوريهاي روز دنيا ميباشد ، ممنوع شده است.
